ຈັນຍາບັນໃນການນຳໃຊ້ AI ເພື່ອຂຽນບົດຈົບຊັ້ນ ຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດ

ເມື່ອເວົ້າເຖິງຊ່ວງເວລາທ້າຍປີການສຶກສາຢູ່ ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດ (ມຊ), ພາບທີ່ເຮົາມັກຈະເຫັນຊິນຕາຄືນັກສຶກສາປີສຸດທ້າຍທີ່ກຳລັງຂຸ້ນຂ້ຽວກັບການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ພິມບົດໂຄງການຈົບຊັ້ນ. ແຕ່ໃນຍຸກປັດຈຸບັນ, ມີຜູ້ຊ່ວຍຄົນໃໝ່ທີ່ກຳລັງໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ນັ້ນກໍຄື ເຄື່ອງມື AI ຕ່າງໆເຊັ່ນ ChatGPT ເປັນຕົ້ນ.

ບັນຫາທີ່ຕາມມາຄື: ຖ້ານັກສຶກສາໃຊ້ AI ຊ່ວຍຂຽນບົດຈົບຊັ້ນ ມັນຖືເປັນການ “ໂກງ” ບໍ່? ແລະ ເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງການໃຊ້ເຄື່ອງມືເພື່ອອຳນວຍຄວາມສະດວກ ກັບ ການເຮັດຜິດຈັນຍາບັນໃນການສຶກສາ ຢູ່ບ່ອນໃດ? ບົດຄວາມນີ້ຈະພາທ່ານໄປທຳຄວາມເຂົ້າໃຈນຳກັນ.

AI ແມ່ນຫຍັງ? ແລະ ເປັນຫຍັງນັກສຶກສາຈຶ່ງນິຍົມໃຊ້?

ສຳລັບຜູ້ທີ່ອາດຈະຍັງບໍ່ທັນຄຸ້ນເຄີຍ, AI (Artificial Intelligence) ຫຼື “ປັນຍາປະດິດ” ແມ່ນໂປຣແກຣມຄອມພິວເຕີທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາໃຫ້ມີຄວາມສາມາດໃນການຄິດ, ວິເຄາະ ແລະ ປະມວນຜົນພາສາໄດ້ໃກ້ຄຽງກັບມະນຸດ. ໂດຍສະເພາະເຄື່ອງມືປະເພດ “Generative AI” ທີ່ສາມາດສ້າງຂໍ້ຄວາມ, ແປພາສາ, ຕອບຄຳຖາມ ແລະ ແມ່ນແຕ່ຂຽນບົດຄວາມຍາວໆໄດ້ພາຍໃນບໍ່ເທົ່າໃດວິນາທີ.

ນັກສຶກສາຫຼາຍຄົນນິຍົມໃຊ້ AI ເພາະມັນປຽບເໝືອນຫໍສະໝຸດສ່ວນຕົວທີ່ເຮັດວຽກ 24 ຊົ່ວໂມງ. ມັນສາມາດຊ່ວຍສະຫຼຸບບົດຄວາມວິຊາການພາສາອັງກິດຍາວໆ ເຊິ່ງຊ່ວຍປະຢັດເວລາໄດ້ຫຼາຍສຳລັບນັກສຶກສາທີ່ຕ້ອງເຮັດວຽກໄປພ້ອມ ແລະ ຮຽນໄປພ້ອມ.

ໃຊ້ AI ຂຽນບົດຈົບຊັ້ນ ຖືວ່າເປັນການໂກງ (Cheating) ຫຼືບໍ່?

ລອງນຶກພາບເບິ່ງວ່າ: ການຂຽນບົດຈົບຊັ້ນ ກໍຄືກັບການເຮັດ “ຕຳໝາກຫຸ່ງ” ສູດສະເພາະຂອງທ່ານເອງ. ຖ້າທ່ານໃຊ້ AI ເປັນຄືກັບລູກມື ຊ່ວຍປອກໝາກຫຸ່ງ, ລ້າງຜັກ, ຫຼື ຈັດຕຽມວັດຖຸດິບ (ຊ່ວຍສະຫຼຸບຂໍ້ມູນ ຫຼື ກວດໄວຍາກອນ) – ແບບນີ້ຖືວ່າເປັນການນຳໃຊ້ເຄື່ອງມືທີ່ສະຫຼາດ. ແຕ່ຖ້າທ່ານໃຫ້ AI ເປັນຄົນປຸງລົດຊາດ, ຕຳທຸກຢ່າງລວມກັນ ແລ້ວທ່ານພຽງແຕ່ຍົກຈານໄປເສີບອາຈານ ໂດຍບອກວ່າ “ຂ້ອຍຕຳເອງ” – ນີ້ແຫຼະຄື ການຂາດຄວາມຊື່ສັດທາງວິຊາການ (Academic Integrity).

ການກັອບປີ້ເນື້ອຫາຈາກ AI ມາໃສ່ໃນບົດຈົບຊັ້ນໂດຍກົງ ປຽບໄດ້ກັບການລອກຮຽນແບບຜົນງານຜູ້ອື່ນ (Plagiarism). ເຊິ່ງມະຫາວິທະຍາໄລຍ່ອມບໍ່ຍອມຮັບແນ່ນອນ.

ຄວາມຊື່ສັດທາງວິຊາການ ແລະ ກົດລະບຽບໃໝ່ທີ່ຄວນຮູ້

ໃນຂະນະທີ່ເຕັກໂນໂລຊີກ້າວໄປໜ້າ ລະບຽບການຂອງມະຫາວິທະຍາໄລກໍຕ້ອງປັບຕົວ. ເຖິງແມ່ນວ່າມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດ ຈະສົ່ງເສີມໃຫ້ນັກສຶກສາກ້າວທັນເຕັກໂນໂລຊີໃໝ່ໆ, ແຕ່ຫຼັກການພື້ນຖານຂອງການສຶກສາຍັງຄືເກົ່າ: “ບົດຈົບຊັ້ນຕ້ອງເປັນຜົນງານທີ່ສະທ້ອນເຖິງການຮຽນຮູ້ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງທ່ານເອງ”.

ກົດລະບຽບພື້ນຖານທີ່ນັກສຶກສາຄວນຍຶດຖືມີດັ່ງນີ້:

• ຄວາມໂປ່ງໃສ (Transparency): ຖ້າທ່ານໃຊ້ AI ໃນການຊ່ວຍຫາຂໍ້ມູນ ຫຼື ປັບປຸງໄວຍາກອນ, ທ່ານຄວນແຈ້ງ ຫຼື ອ້າງອີງໃຫ້ອາຈານທີ່ປຶກສາຮັບຮູ້ຢ່າງກົງໄປກົງມາ.
• ຫ້າມໃຫ້ AI ຂຽນແທນທັງໝົດ: ລິຂະສິດທາງດ້ານຄວາມຄິດ (Critical Thinking) ຕ້ອງແມ່ນຂອງທ່ານເອງ. ອາຈານຕ້ອງການຮູ້ວ່າ “ທ່ານ” ເຂົ້າໃຈບັນຫາແນວໃດ, ບໍ່ແມ່ນ AI ເຂົ້າໃຈແນວໃດ.

ວິທີການນຳໃຊ້ AI ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີຈັນຍາບັນໃນການຂຽນບົດ

ສຳລັບນັກສຶກສາທີ່ຢາກນຳໃຊ້ AI ໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດສູງສຸດແຕ່ບໍ່ຜິດຈັນຍາບັນ, ສາມາດປະຕິບັດຕາມຂໍ້ແນະນຳເຫຼົ່ານີ້:

1. ໃຊ້ເພື່ອການລະດົມສະໝອງ (Brainstorming): ໃຫ້ AI ຊ່ວຍຄິດຫົວຂໍ້ບົດ, ຊ່ວຍສ້າງໂຄງຮ່າງ (Outline) ຂອງບົດ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານເຫັນພາບລວມກ່ອນລົງມືຂຽນ.
2. ໃຊ້ເພື່ອກວດສອບໄວຍາກອນ (Grammar & Proofreading): ການຂຽນບົດຄັດຫຍໍ້ (Abstract) ເປັນພາສາອັງກິດອາດເປັນເລື່ອງຍາກ, ການໃຊ້ AI ຊ່ວຍກວດສອບຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຫຼັກໄວຍາກອນເປັນສິ່ງທີ່ຍອມຮັບໄດ້.
3. ລະວັງການແຕ່ງເລື່ອງຂອງ AI (Hallucinations): AI ບໍ່ໄດ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ ແລະ ມັນມັກຈະ “ແຕ່ງຂໍ້ມູນຂຶ້ນມາເອງ” ເມື່ອມັນບໍ່ຮູ້ຄຳຕອບ. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າທ່ານໃຫ້ AI ຂຽນປະຫວັດຂອງພະທາດຫຼວງ ຫຼື ເຫດການປະຫວັດສາດຂອງລາວ, ມັນອາດຈະສ້າງຂໍ້ມູນທີ່ຜິດພາດຂຶ້ນມາໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ, ທ່ານຕ້ອງກວດສອບຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຂໍ້ມູນກັບແຫຼ່ງອ້າງອີງທີ່ມີຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືສະເໝີ.
4. ເປັນຜູ້ຕັດສິນໃຈຂັ້ນສຸດທ້າຍ: ຈົ່ງອ່ານ, ວິເຄາະ ແລະ ປັບປຸງທຸກສຳນວນໃຫ້ເປັນພາສາ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງທ່ານເອງ.

Key Takeaways (ສິ່ງສຳຄັນທີ່ຄວນຈົດຈຳ)

• AI ແມ່ນຜູ້ຊ່ວຍ, ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຂຽນແທນ: ໃຊ້ AI ເພື່ອອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການຫາໄອເດຍ ແລະ ກວດແກ້ພາສາ, ຫ້າມໃຊ້ກັອບປີ້ວາງ (Copy-Paste) ເດັດຂາດ.
• ຄວາມຮັບຜິດຊອບແມ່ນຂອງທ່ານ: ຖ້າຂໍ້ມູນໃນບົດຜິດພາດ ເພາະເຊື່ອ AI ຫຼາຍເກີນໄປ, ຄົນທີ່ຖືກຫັກຄະແນນແມ່ນທ່ານ, ບໍ່ແມ່ນ AI.
• ຄວາມຊື່ສັດຄືຫົວໃຈຫຼັກ: ການແຈ້ງອາຈານທີ່ປຶກສາວ່າທ່ານນຳໃຊ້ AI ໃນຂັ້ນຕອນໃດແດ່ ຈະຊ່ວຍສະແດງເຖິງຄວາມຊື່ສັດທາງວິຊາການຂອງທ່ານ.

ການນຳໃຊ້ AI ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ຜິດ ຫາກພວກເຮົາຮູ້ຈັກນຳໃຊ້ໃຫ້ຖືກວິທີ. ໃນອະນາຄົດ, ທັກສະໃນການສັ່ງການ ແລະ ນຳໃຊ້ AI ຈະກາຍເປັນທັກສະທີ່ຈຳເປັນໃນການເຮັດວຽກຂອງຫຼາຍໆອົງກອນໃນປະເທດລາວ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃບປະກາດສະນີຍະບັດຈາກມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດ ຈະມີຄຸນຄ່າກໍຕໍ່ເມື່ອຜົນງານເຫຼົ່ານັ້ນມາຈາກຄວາມພະຍາຍາມ, ການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ສະຕິປັນຍາຂອງທ່ານເອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຈົ່ງໃຊ້ AI ເພື່ອເສີມສ້າງຄວາມສາມາດ, ບໍ່ແມ່ນເພື່ອທຳລາຍຄຸນຄ່າການຮຽນຮູ້ຂອງທ່ານ.